Virtus D1 is er gisteren in Bergen-op-Zoom niet in geslaagd om de finale van de beker te halen. Het begin was nog veebelovend. Na een goede actie van Mirac Ok wist hij de bal na 3 minuten al in de bovenhoek te schieten. MOC`17 D2 was hier blijkbaar van geschrokken want 2 minuten later kon Teun Broere de bal inkoppen uit een goed genomen corner van Bjorn Semler.

Hierna keerde de wedstrijd volledig om en nam MOC`17 het initiatief. Het werd een aantal keer erg gevaarlijk via hun goede spits. Ondanks dat zijn kwaliteiten bekend waren omdat hij het ons eerder dit bekertoernooi al aardig lastig had gemaakt, lukte hem dit vandaag weer. Gelukkig bleef de voorsprong behouden. Helaas constateerde de scheidsrechter een paar minuten voor rust een handsbal in ons strafschopgebied. De penalty die hierop volgde werd feilloos ingeschoten door de aanvoerder van de tegenstander. De rust werd bereikt met een 2-1 voorsprong.

De tweede helft zou er toch echt een stapje bij moeten om tot een goed eindresultaat te komen.  Een bevrijdende derde treffer zou meer dan welkom zijn geweest. Maar in tegenstelling tot die derde treffer wist MOC`17 tien minuten voor tijd gelijk te maken uit een corner. Een miscommunicatie in onze verdediging was hier de oorzaak van.

Virtus was ontdaan na de gelijkmaker en de tegenstander rook bloed. Twee minuten voor tijd was er namelijk de voorsprong voor MOC`17. Ondanks de teleurstelling besloot Virtus nog 1 keer aan te zetten. Dit lukte na goed doorgaan van Mirac Ok. Het enige wat zijn directe tegenstander kon doen was hem aantikken binnen het strafschopgebied. De tegenstander floot..maar dit was tot onze grote verbazing voor het eindsignaal!

Jongens, jullie hebben een goed bekertoernooi gespeeld. Vandaag zijn we echter geen moment in de buurt gekomen van ons niveau. Dat is niet erg, maar helaas voor ons op het verkeerde moment.  Wij als begeleiding weten hoezeer het geleefd heeft bij jullie om die finale te halen, en juist die motivatie heeft misschien wel voor net die extra spanning gezorgd die het vandaag onmogelijk maakte om goed te spelen. De omstandigheden van deze wedstrijd waren niet geweldig, maar we moeten altijd als eerste naar ons zelf kijken, zodat we in de toekomst wel die stapjes kunnen maken om wel tot een goed resultaat te komen. Wij zijn in ieder geval wederom trots op jullie!

Jullie trainers,

Erwin van Beurden en Emre Erenoglu

Afgelopen woensdag, de eerste echte lentedag van het jaar,  stond de bekerwedstrijd tegen MOC`17 op het programma. Deze tegenstander stond in de winterstop nog bovenaan in de 1^e klasse, dus dat het een zware kluif zou worden was al vooraf bekend. Dit werd nog eens bevestigd toen de tegenstander het terrein op kwam. Het bleek een elftal te zijn met tweedejaars spelers, maar met vooral ook bomen van kerels in hun team!

Na een goede en felle warming-up konden we aan de wedstrijd beginnen. Vanaf het eerste fluitsignaal bleek dat MOC`17 het vol op de aanval wilde gooien. Ze speelde namelijk vanaf het begin man op man achterin. We kwamen dan ook lange tijd onder druk te staan. De eerste uitbraak van de wedstrijd bracht een vrije trap. De vreugde was groot toen onze voorstopper Gijs Hoogendijk de bal keurig achter de lange doelman wist te schieten. Tegen de verhouding in wisten we op dat moment toch om op voorsprong te komen.

MOC`17 raakte echter niet van slag, en bleef ons goed onder drukzetten. Dit zorgde ervoor dat we moeilijk aan voetballen toekwamen. Tijdens de tweede uitbraak werd de bal goed naar rechts gespeeld op de vrijstaande Thomas van Dijk. Deze besloot om zijn directe tegenstander op te zoeken en uit te spelen. Dit deed hij zo goed en dreigend dat de laatste man besloot om hem in het strafschopgebied onderuit te halen. De scheids kende een penalty toe. Dit bleek wederom een prooi voor Gijs Hoogendijk te zijn die de bal hard en zuiver in de hoek wist te plaatsen.

Het begon op waar countervoetbal te lijken, want hoewel we toch telkens goed onder druk werden gezet, wisten we uit twee goede uitbraken toch twee keer te scoren en de voorsprong te vergroten.

Hoe taai de tegenstander was bleek uit de minuten die hier op volgde. MOC`17 moest nog meer de aanval gaan zoeken en dit zorgde aan onze kant voor nogal wat paniek. Deze paniek leidde uiteindelijk in een tegentreffer. De linksbuiten van MOC`17 schoot een afvallende bal, snoeihard in de bovenhoek. Dat was even slikken. Het was namelijk niet alleen de aansluitingstreffer, maar ook de eerste tegengoal in de laatste 5 officiële wedstrijden. Een prestatie van formaat!

Snel na deze aansluitingstreffer werd dan toch eindelijk met overtuiging de aanval gezocht door onze mannen. Dit resulteerde in een hoekschop. Zoals afgesproken op de training, stoomde onze luchtmacht  Gijs Hoogendijk en Timo van de Bosch naar voren. De hoekschop werd genomen door Dion Schouten, die de bal met een mooie curve op het hoofd van Gijs Hoogendijk wist te plaatsen. Hier wist hij wel raad mee, en hij kopte de bal tegendraads in de goal. De betekende dat onze voorstopper een hattrick had gemaakt.

Ondanks dat MOC`17 de eerste helft het initiatief had, waren onze mannen uiterst efficiënt met de kansen. De ruststand was dan ook 3-1. We wisten dat het de tweede helft zeer lastig zou gaan worden. De eerste helft had bij veel jongens veel energie gekost, en dan moesten we nog een helft! Het was om gelijk scherp aan die tweede helft te beginnen. Dit bleek echter moeilijker dan gedacht, want na een paar minuten in de tweede helft kregen we al snel de aansluitingstreffer om onze oren. Dit was toch wel even een tikje. Dit was ook te merken want na deze goal brak een erg chaotische periode aan. Er was veel paniek, maar met veel kunst en vliegwerk en een fantastische bekermentaliteit werden meer tegendoelpunten voorkomen.

Ongeveer 5 minuten voor tijd was er zelfs nog een succes voor Virtus. Na een goede aanval werd door het middenveld van Virtus goede de diepte gezocht richting Bjorn Semler. Hij liet alle verdedigers achter zich, en schoot de bal onberispelijk tegen de touwen. De vreugde was groot, want dit gaven we natuurlijk nooit meer weg. In de laatste minuut kwamen nog goed weg, toen de linksbuiten van de tegenstander een enorme kans miste. Na deze kans vond de scheidsrechter het mooi geweest en floot af na een zenuwslopende tweede helft. De vreugde was erg groot, maar de spelers zaten zo kapot dat er nauwelijks meer energie was om te feesten.

Jongens van D1, jullie hebben een topprestatie geleverd. Eigenlijk niet alleen vanavond, maar al maanden lang. Inmiddels staan we op de 3^e plaats in de competitie en staan we in de halve finale van de beker. Dat is iets om trots op te zijn. Jullie vormen een prachtig team onder elkaar. Ook zeker de enthousiaste ouders, die ons tijdens moeilijke momenten steunen langs de lijn. Als we met deze mentaliteit door blijven gaan, verwacht ik dat er dit seizoen nog mooie dingen gaan gebeuren. Ga zo door, wij zijn trots op jullie!

Jullie trainers,

Erwin en Emre