Om de 2e plaats in de competitie veilig te stellen moest afgelopen zondag nog wel even gewonnen worden van het laag geklasseerde Steenbergen. Gezien de 1e wedstrijd (5-0) en de bloedvorm waarin het 5e zich verkeerd, moest dat geen probleem zijn. Rob du Breuil, technisch directeur, had dan ook het briljante idee opgevat om met een fantasieopstelling te spelen. De achterhoede voorin, de voorhoede achterin, kortom het elftal was op 11 plaatsen gewijzigd.  Wel was afgesproken dat elke slechte actie meteen bestraft zou worden met een wissel. Een leuk idee, behalve voor diegenen die niet echt getuigen van enig voetbaltalent, met als gevolg dat Willem Wevers en Frank Zuyderwijk bijna heel de wedstrijd op het reservebankje hebben gezeten. Ondanks deze veldbezetting was Steenbergen in de eerste helft niet bij machte om over de middellijn te geraken. Toch was ook Virtus niet bij machte om het enorme klasseverschil in doelpunten uit te drukken, omdat elke kans wel heel makkelijk om zeep werd geholpen, een niet gegeven penalty en een paar verschrikkelijke scheidsrechterlijke dwalingen daargelaten.

Omdat deze wedstrijd wel gewonnen moest worden, besloten we in de tweede helft aan te treden in de normale opstelling, maar al heel snel werd duidelijk dat de vorm van Virtus 5 ver te zoeken was. Naarmate de wedstrijd vorderde werd het slechter en slechter en wist Steenbergen steeds gevaarlijker te worden.  Ik noem geen namen, maar Jeroen, Rob, Nick en Ron waren van een dusdanig bedroevend niveau, dat het waarschijnlijk ook niet gelukt was om het de F1 lastig te maken. Toch is er in elk elftal wel iemand die zich wil onttrekken aan een dergelijk niveau. Het was dan ook John kremers (ja, weer hij) die 10 minuten voor tijd de 0-1 aantekende. De wijze waarop, ging zelfs Ben v/d Berg z`n verstand te buiten. Om miraculeuze wijze wist John een harde voorzet van Athal feilloos binnen te werken. Eerlijk is eerlijk, bescheidenheid siert de mens, want de ingetogen manier waarop hij zijn doelpunt vierde en daarmee ook de tweede plaats veilig stelde, getuigde van een ongekende professionaliteit. Kennelijk wilde hij zich niet onderscheiden in dit collectieve falen.

Gelukkig werd de eindstreep zonder kleerscheuren gehaald en kan virtus 5, ondanks dit zeer matige optreden,  terugkijken op een meer dan geslaagd seizoen. Een verdienstelijke tweede plaats, een geweldig leuk team, veel (voetbal)plezier, een schouder uit de kom, een gebroken neus en een nimmer aflatend enthousiasme, maakte virtus 5 tot een tegenstander van formaat. Jongens, bedankt en volgend seizoen gewoon kampioen.  

p.s. Frank de Bever zet haast nooit voor, in tegenstelling tot Joost Roffel, die hem werkelijk gewoon op de stropdas kan leggen.

Een trouwe fan

Ajax heeft Suarez, Twente heeft Ruiz, maar virtus 5 heeft Eloge Bayubahe en John kremers.

Hiermee wilde ik eigenlijk dit wedstrijdverslag beginnen, maar uit respect voor alle medespelers, doe ik dat maar niet, omdat ik beloofd heb een objectief wedstrijdverslag te schrijven. Maar soms is het leven niet anders en dat heeft SVC gisteren moeten ondervinden.

In de stromende regen werd er ditmaal op tijd afgetrapt en al snel werd duidelijk dat SVC niets, maar dan ook niets in te brengen had, ondanks het opstellen van een boel junioren. Virtus combineerde vanaf het begin er lustig op los en dat resulteerde al snel in kansen , maar ook in doelpunten. Steeds werd onze zwarte parel Eloge de diepte in gestuurd en aangezien de defensie van SVC duidelijk geen rekening gehouden met zijn snelheid, viel hem een onvervalste hattrick ten deel.  Onze Burindinese Tijger had een glimlach van oor tot oor, die met de minuut groter leek te worden. Later vertelde hij, dat alle mensen in Burundi altijd heel blij zijn als het regent, vandaar! 3-0, wat een luxe om met die stand thee te gaan drinken.

Na de rust pakte virtus vrolijk de draad weer op. Na amper 10 minuten was het weer Eloge die na een geweldige voorzet van Frank de Bever, zijn hoofd tegen de bal kreeg en op fantastische wijze z`n vierde aantekende. Toen werd het tijd voor een andere geweldenaar. Na een bal tegen de lat van weer Frank de Bever kwam de bal voor de voeten van John kremers, die wegdraaide van zijn tegenstander en de 5-0 binnenschoot. Nog geen 5 minuten later was het weer John die een afvallende bal miraculeus controleerde en de 6-0 aantekende. Kennelijk vond de nieuwe linkerspits het niet genoeg, want bij elke nieuwe aanval speelde hij een rol van betekenis, zo ook bij de 7-0. Een voorzet van rechts werd door John op de hak genomen en via een halve omhaal werd Eloge in stelling gebracht, die z`n vijfde binnenschoot. In tegenstelling tot wat iedereen dacht, was dit geen mislukte omhaal, maar een uitgekiende voorzet. Eloge vond het daarna kennelijk genoeg en zoals een echte ster betaamd, koos hij zelf voor een publiekswissel.  Toch was de koek nog niet op. Met een mooie loopactie van buiten naar binnen kreeg John de bal aangespeeld, die met een subtiele voetbeweging zichzelf vrij speelde en de keeper het nakijken gaf, 8-0.  Het slotaccoord was voor Athal (werd vroeger ook wel eens Antal) genoemd, die eerlijk is eerlijk, de niet te missen 9-0 scoorde, dit omdat de keeper niet meer mee deed. Smekend om een applaus stortte hij zich ter aarde, echter zonder resultaat.  

Met een meer dan verdiende 9-0 overwinning werd de kantine opgezocht en onder het genot van een hapje en een drankje en een wervelende disco-show onder leiding van DJ Bayubahe,  werd de wedstrijd nog eens grondig geanalyseerd, waarna een ieder tevreden huiswaarts keerde.   Jongens, dit was weer een geweldige pot voetbal.

Een trouwe fan