De uitslag van de bekerwedstrijd de Alblas 1 - Virtus 1 is 1-1.

Het weekend van 8 en 9 mei gaat de geschiedenis in als een sportief hoogtepunt in de historie van Virtus. Op zaterdag wist de A1 tegen Dauwendaele, na een zwaar bevochten gelijkspel, de beker te winnen na penalty’s. De vierde finale in serie bracht eindelijk de langverwachte winst. In de penaltyreeks bleef Virtus veel koeler dan Dauwendaele, met 3-0 was de bokaal binnen.

Ons eerste elftal moest zondag op neutraal terrein, bij sv Terheijden, aantreden tegen Raamsdonk, de nummer twee uit klasse 4d, om promotie naar de 3^e klasse af te dwingen.

Na een behoudend begin van beide zijden probeerde Virtus de opening te vinden. De opdracht was om de lange bal van de laatste man te elimineren en de levensgevaarlijke en snelle nummer 10 van Raamsdonk uit te schakelen. De 0-1 viel echter uit een tegenstoot van Raamsdonk, uiteraard door de gevreesde nummer 10. Enkele minuten later mocht Michael Oomen aanleggen voor een vrije trap. En als zo vaak vloog deze erin, 1-1. Na rust schoot Danny Oomen de 2-1 binnen. Tot 2 minuten voor tijd leek de buit binnen, een aantal kansen werd door Virtus niet benut. En dan gaat weer die voetbalwet werken: dan scoort de tegenstander, eerst nog met hand, goed voor een 2^e gele kaart en dus rood. In de 88^e minuut ging het echter echt mis, veel ruimte weggeven en niet goed ingrijpen leverde de 2-2 op.

In Amsterdam weten ze hoe Virtus zich voelt, ondanks een groot aantal punten en een veel beter doelsaldo, één punt tekort komen. Virtus is met 51 punten en twee periodetitels op zak tweede geworden achter SAB, dat met 52 punten kampioen werd. Desondanks gaan onze felicitaties uit naar SAB uit Breda.

In de laatste competitiewedstrijd kon Virtus maar een ding doen. Winnen tegen het reeds gedegradeerde WDS’19. Aan die opdracht werd voldaan. Een elftal waaraan flink was gesleuteld ivm blessures, schorsingen en op scherp staande spelers, had niet veel tegenstand van WDS en won met 1-3. Na een matige eerste helft, mede veroorzaakt door het barre weer en een slecht bespeelbaar veld, werd het vlak voor het rustsignaal 0-1 door Dennis van Tetering. Dennis ging attent door op een voor de keeper makkelijk te pakken bal. Daar waar de keeper eerder met enkele “glanzparades” de nul voor WDS vasthield ging hij hier behoorlijk in de fout. Met dank van Dennis. SAB stond met rust met 1-0 voor tegen Advendo.

Direct na rust leek de wedstrijd in het slot te vallen, Tim Slagboom schoot de bal binnen na een goede aanval van Virtus. Met de 2-0 en het overwicht van Virtus leek de klus geklaard. Niets was minder waar, want te aanvallend denken aan de linkerkant van Virtus stelde de linkshalf van WDS in staat op te stomen naar het Virtusdoel en zo werd het snel 1-2. Daarna nam Virtus het initiatief weer in handen en nadat via een corner Micheal Oomen de 1-3 had aangetekend was het gedaan met de wedstrijd.

Na afloop bleek dat SAB was blijven steken op 1-1, echter net genoeg om kampioen te worden.